Rejhan Demirdžić bio je bosanskohercegovački pozorišni,
filmski, radijski i televizijski glumac, te televizijski scenarista.
Rođen 2. januara 1927. u Sarajevu. Prvi nastup imao u
sarajevskom Narodnom pozorištu 1943. godine. Osim u sarajevskom Narodnom
pozorištu glumio u pozorištima u Šapcu, Titovom Užicu i Nišu u periodu od 1945.
do 1955. kada se definitivno vraća u Sarajevo.
Bio je veliki majstor glumačkog zanata – glumac koji nije
imao svoj fah već je mogao uspješno glumiti, mangupa, nacističkog oficira, bega
i gradskog gospodina. Rejhan Demirdžić i Rudi Alvađ su u zabavnim emisijama
Radija Sarajevo igrali veoma popularne likove Uzeira i Momu.
– Umjetnik mora dio sebe pokloniti svom pozivu – dio svog
privatnog života i emocija. Za sebe mogu slobodno reći da sam pola svog života,
svoje ličnosti, individualnosti, poklonio teatru. Zbog toga mi nikad nije bilo
žao i, kad bih bio u prilici da opet biram, izabrao bih glumu – rekao je
svojevremeno Rejhan Demirdžić.
Ostvarujući brojne uloge u teatru, na filmu, televiziji i
radiju, Demirdžić je prezentirao ne samo svu raznovrsnost svog talenta već i
beskrajnu moć glumačke umjetnosti.
Demirdžić je jedan od prvih bosanskohercegovačkih glumaca
koji je glumu približio narodu, a dodajući veliku dozu intelektualnosti i
gospodske otmjenosti u pristupu scenskoj umjetnosti, istovremeno je publiku i
gledaoce i obrazovao i zabavljao.
Ostat će upamćen i kao umjetnik koji se nije odricao svog
nacionalnog bošnjačkog identiteta, već je on postao i ostao neodvojiv dio
njegove glumačke interpretacije, njegovog “ćeifa”, prepoznatljiv u
govoru, kulturi ophođenja i fizičkim gestama.
“Gospodin glumac”, kako su ga sugrađani prozvali,
Rejhan Demirdžić u naslijeđe svom gradu ostavio je mnogo toga. Ostavio mu je
tradiciju, kulturu, umjetnost. Ostavio mu je identitet, pisao je
svojevremeno Stav.
Umro je 22. august 1988. u Sarajevu.
Filmografija:
Filmovi – Vratiću se (1957), Krst Rakoc (1962), Popodne
(1964), Glineni golub (1966), Diverzanti (1967), Quo vadiš Živorade (1968),
Neka daleka svjetlost (1969), Derviš i smrt (1974), Sarajevski atentat (1975),
Simha (1975),
Husinska buna (1980), Miris dunja (1982), Ukazanje Gospe u selu Grabovica
(1982), Pismo – glava (1983), Inat (1988)
Serije – Karađoz (1970), Porobdžije (1976), Tale (1977), Kože (1982).
